تو بگو چی کار کنم

حق با تو ئه . من کی باشم که بخوام تو آسمون چشم تو سوسو بزنم ؟

تویی که بر خلاف من آسمونت همیشه پر ستاره ست .

من اینجا تو سیاهی و اسارت دست و پا می زنم و تو اون بالا فارغ از این

همه درد و رنج شاد و سر خوشی !!!

تا حالا یه پروانه رو تو مشتت گرفتی ؟ هم دلت می خواد مال خودت باشه .

هم دلت می خواد آزادش کنی بره ... ولی من حتی اگه بخوام هم

 نمی تونم تورو تو مشتم

بگیرم چون تو دیگه من رو نمی خوای ...

دل نگرونم . پریشون از اینکه نکنه قدر تو رو اون طوری که من می دو نم

کسی ندونه .

نکنه ارزشتو ندونن و روت قیمت بزارن .

نکنه که نادیده ات بگیرن  . نمی دونم . نمی دونم آیا کسی هست که مثل

من هر شب خیالتو نوازش کنه ؟  شب و روز غصه تو بخوره ؟ 

  یه نفر هست که صدقه سلامتی تو رو با اشکای گاه و بی گاهش تضمین

کنه ؟  

کی برات آرزوی خوشبختی می کنه ؟

 دیگه کی روزا به امید اومدنت به انتظار میشینه ؟

اونم مثه من بلده خوب هوای تو رو داشته باشه ؟

می تونه خلوتتو پر از شادی و خوشحالی بکنه ؟   

اونم می تونه  تورو فقط برای خودش نخواد ؟

اون هم به تو امید و سر خوشی و زندگی هدیه می ده ؟

برات شعر و شبنم و شور عیدی میاره ؟

من همیشه نگران حالتم . عمر کوتاه من رو روزگار نخواست با تو سر کنه .

ولی تو هم نخواستی همدم بی کسی هام باشی .

می دونم .

می دونم دل تو رو مهربونیهای من زده . اما من هنوزم جز محبت سرمایه

دیگه ای رو خرج دل تو نمی کنم . اون هم توی دنیایی که خبری از رفاقت و

صداقت نیست !

اگر از آدما خسته شدی . اگر هنوزم تشنه یه آغوش گرم  و پر مهری به

خونه ی من سری بزن .

ولی وقتی بیا که هنوزم نور امیدی هست .

                                                              به انتظارم ...........